جناب آقای دکترمحمد جهرمی
وزیر محترم کار و امور اجتماعی

باسلام
احتراماً، همانطور که استحضار دارید "انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران" در مهر ماه سال 1376 با همکاری و مساعدت مسئولان وقت وزارت کار و امور اجتماعی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با تشکیل اولین مجمع عمومی در سالن وزارت کار و تصویب اساسنامه و برگزاری انتخابات هیات مدیره و بازرسان فعالیت خود را آغاز کرد و به یاری خداوند بزرگ و همراهی مسئولان توانست روز به روز جایگاه خود را تثبیت و با خدمات دهی صنفی به روزنامه نگاران اعتماد آنها را جلب نماید به گونه ای که به طور متوسط در گذر هر یک روز از عمر انجمن یک نفر به اعضای آن افزوده شود و خوشبختانه هم اکنون دو سوم روزنامه نگاران کشور عضو این انجمن بوده و از خدمات صنفی آن می توانند بهره مند شوند. در عین آنکه امکانات فراهم آمده برای انجمن تلاش های پیگیر اعضا بوده و متعلق به همه آنان است و قطعاً این نهاد مدنی و صنفی را باید خانه روزنامه نگاران نامید و از آن محافظت کرد.
از آنجا که وزارت کار و امور اجتماعی متولی ساماندهی مسائل کارگری و کارفرمایی در کشور است و اداره کل تشکل های کارگری و کارفرمایی در این وزارتخانه مسئولیت مستقیم این کار را به عهده دارد طبعاً انتظار می رود که بیشترین هم و غم در مورد فعالیت تشکل های صنفی در حوزه های کارگری و کارفرمایی از سوی این وزارتخانه و اداره کل مربوطه وجود داشته و نهایت همراهی و همکاری در مورد پیشبرد فعالیتهای آنان انجام گیرد؛ همانگونه که جنابعالی بارها در مصاحبه های مطبوعاتی و سخنان خود بدان اشاره کرده اید اما بر ما معلوم نیست که چرا پس از روی کار آمدن دولت نهم نه تنها شاهد چنین عنایت و توجهی از سوی مسئولان آن وزارتخانه و ایضاً وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نسبت به این تشکل صنفی فراگیر نبوده ایم بلکه به گونه ای مواجه با برخی موضع گیری های صنفی و بهانه گیری ها برای اخلال در فعالیت های جاری انجمن هستیم. به طور مثال و به رغم درخواست های مکرر انجمن و با وجود مجوز های لازم قانونی برای تخصیص بودجه ذیل"کمک به انجمن ها و نهادهای صنفی"، پس از روی کار آمدن دولت نهم هیچ کمک مالی به این انجمن از سوی دو وزارتخانه کار و امور اجتماعی و فرهنگ و ارشاد اسلامی صورت نگرفته است، با این وصف هیات مدیره انجمن تلاش کرد با پشتوانه اعضای خود به فعالیت خود ادامه دهد و با در پیش گیری سیاست صبر و تعامل مثبت با نهادهای مرتبط به جلب اعتماد آنان بپردازد و به پویایی حیات مدنی و صنفی جامعه مدد رساند و در این مسیر از هر گونه تعامل و تفاهم با مسئولان مربوطه دریغ نداشته اما در مقابل با کمترین عکس العمل مثبت از جانب آنان روبرو بوده است.
همانگونه که جنابعالی در ملاقات حضوری با سه نفر از اعضای هیات مدیره انجمن در پائیز سال 1385 در جریان موضوع قرار گرفتید انتخابات چهارمین دوره هیات مدیره و بازرسین انجمن، که به روال سابق و مورد تایید مسئولان وقت وزارت کار و امور اجتماعی در سومین مجمع عمومی عادی سالانه انجام گرفت، مورد ایراد مدیر کل وقت اداره کل سازمانهای کارگری و کارفرمایی قرار گرفت و منوط به اصلاح اساسنامه انجمن در این باره گردید، و این در حالی بود که همین اداره کل در نامه ای اصلاح مواد مربوط به تشکیل مجامع عمومی فوق العاده و عادی در نوبت سوم را رد کرده بود به گونه ای که مرجع نامه های این اداره کل نوعی دور باطل را بر اداره انجمن حاکم کرده بود. در سایه چنین شرایطی و پس از گفتگو با جنابعالی، توصیه کردید که در درجه اول موضوع از طریق تعامل و گفتگو با مسئولان اداره کل تشکل های کارگری و کارفرمایی حل گردد، و در غیر این صورت انجمن از طریق طرح شکایت در دیوان عدالت اداری موضوع را پیگیری نماید و هر حکمی دیوان صادر کرد، فیصله بخش موضوع باشد. از آنجا که چندین نشست و گفتگوی مسئولان انجمن با مسئولان اداره کل سازمانهای کارگری و کارفرمایی وزارت کار حاصلی برای حل مشکل در پی نداشت سرانجام انجمن به طرح شکایت در دیوان عدالت اداری اقدام کرد و دیوان در اسفند ماه سال 86 مبادرت به صدور حکم در این باره کرد. این حکم که در تاریخ 17/01/1387 به انجمن ابلاغ شد به رد شکایت انجمن و عدم ابطال نامه های شماره 57718 مورخ 12/05/1385 و 75179 مورخ 22/06/1385 اداره کل سازمانهای کارگری و کارفرمایی اشعار دارد. انجمن بلافاصله پس از دریافت این حکم طی نامه شماره 10138 مورخ 17/01/1387 موضوع را به اداره کل سازمانهای کارگری و کارفرمایی منعکس و آمادگی خود را جهت اجرای مفاد نامه های مذکور بر طبق نظر این اداره کل اعلام کرد و از آنجا که متاسفانه به رغم سپری شدن سه هفته از تاریخ نامه انجمن پاسخی از سوی اداره کل مربوطه دریافت نشد، مجددا انجمن با ارسال نامه شماره 10195مورخ 8/2/1387 موضوع را پی گرفت اما باز هم متاسفانه تاکنون پاسخی را دریافت نکرده است و از این رو مزاحم اوقات شریف جنابعالی به عنوان عالی ترین مقام مرتبط با سازمانهای کارگری و کارفرمایی کشور شدیم تا در حل مشکل ایجاد شده گره گشایی فرمایید و با دست تدبیر به ادامه حیات قانونی و مدنی این تشکل صنفی یازده ساله مدد رسانید.
یادآوری می شود مسئولان "انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران" که منتخب اعضایند، محل این انجمن را خانه روزنامه نگاران ایران می دانند و هیچ داعیه دیگری جز این ندارند و همه تلاششان بر این بوده است که در چارچوب قوانین جاری به فعالیت های صنفی و ارائه خدمات به اعضا بپردازند و تعامل مثبت با نهادهای حکومتی و دولت و جلب اعتماد آنان را در این مسیر کار ساز و حیاتی می دانند، از این رو از جنابعالی که نگاه مثبت و سازنده ای نسبت به فعالیت تشکل های صنفی در حوزه کارگری و کارفرمایی دارید انتظار داریم بذل توجه فرموده و در مورد ادامه فعالیت انجمن و اجرای نامه های اداره کل تشکل های کارگری و کارفرمایی دستور اقدامات لازم را صادر فرمایید. برای آنکه بدانید داعیه مسئولان کنونی انجمن جز ادامه فعالیت های صنفی این نهاد نیست پیشاپیش آمادگی خود را جهت انجام هر گونه اقدامی که مسئولان آن وزارتخانه در این باره اعلام دارند، اعلام می کنیم و امیدواریم که با بذل توجه شما ادامه حیات این نهاد دچار خلل و فتور نشود.

با تشکر
رجبعلی مزروعی
رئیس انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران

شماره نامه : 10263/د- ا ص ر
تاریخ ارسال : 06/03/1387