يك روزنامه‌نگار گفت: در صدر مشكلات صنفي خبرنگاران بايد به نبود امنيت شغلي برايشان اشاره كرد كه هيچ خبرنگاري نسبت به فردا روز خويش مطمئن نيست.

مهدي نورعليشاهي در گفت‌وگو با فارس گفت: شايد مهم‌ترين دغدغه‌هاي شغل خبرنگاري را در دوران كنوني بتوان در اين امر دانست كه مديريت رسانه‌ها بر عهده افرادي گمارده شده است كه از جنس رسانه و از اهالي مطبوعات نيستند.

وي اظهار داشت: اين مديريت غير رسانه‌اي از سويي به جنس كار كه جنسي نيازمند كنش‌هاي رسانه‌اي در برابر رفتار علمي رسانه‌اي است لطمه وارد مي‌سازد و در اين ميان اين مديران غير‌رسانه‌اي با به خدمت گرفتن افرادي كه در اين حوزه بيش‌تر سياسيون رسانه‌اي هستند و نه روزنامه‌نگاران سياسي يا فرهنگي و اجتماعي باعث مي‌شوند كه شخصيت كار رسانه‌ها در حد چشم‌انداز اين افراد پائين بيايد.

اين روزنامه‌نگار ادامه داد: سؤال اساسي در اين ميان آن است كه چند درصد از مديران مسئول روزنامه‌ها و خبرگزاري‌ها خود قبلاً مراحل مختلف خبرنگاري تا رسيدن به بالاترين مقامي كه اكنون بر پشت صندلي آن تكيه زده‌اند را پشت سر گذارده‌اند تا از دغدغه‌هاي خبرنگار به معني كامل با خبر باشند.

وي اضافه كرد: اين امر در مشاغل ديگر بسيار نمود دارد تا جايي كه به عنوان مثال در بسياري از مشاغل ديگر كه حتي مانند روزنامه‌نگاري پر خطر نيز به شمار نمي‌روند توجه به مديريت مرتبط انتخاب مي‌شوند و اصولاً اجازه كار به افرادي غير‌مرتبط با شغل مربوط را نمي‌دهند.

 
نورعليشاهي خاطرنشان كرد: به عقيده من روزنامه‌نگاري مثلاً با شغلي مانند جراحي هيچ تفاوتي ندارد‌ و به عنوان مثال هيچ رئيس بيمارستاني اكنون در ايران پيدا نمي‌شود كه پيش از اين‌كه به اين شغل منصوب شود‌ مثلاً مشاور فلان ارگان مربوط در اموري غير‌مرتبط با اين امر باشد اما به عنوان مثال بسياري از جراح‌ها حتي مي‌توانند به خود اين اجازه را بدهند كه به عنوان مدير ‌مسئول يك خبرگزاري يا يك روزنامه به فعاليت بپردازند. اصلاً اين يك سؤال رسمي است كه معاونت مطبوعاتي ارشاد بايد به آن پاسخي آماري داده تا اهالي مطبوعات نيز با اين به صحت و سقم اين ادعا بيش‌تر آشنا شوند كه چند درصد مديران رسانه‌اي ايران قبلاً درس خوانده رسانه و يا حتي كاركرده در اين شغل هستند.

وي تصريح كرد: از سويي ديگر اين امر از طرفي بيش‌تر نمود پيدا مي‌كند كه معدود تشكل‌هاي صنفي كه بايد در زمينه بررسي و حل مشكلات حوزه خبرنگاري در كشور به فعاليت بپردازند نيز به واسطه رفتاري‌هاي سياسي جناح‌هاي حاكم خود مشكلي مزيد علت شوند و‌ يا در مقابل قرار گرفتن ايشان‌ تعريف خبرنگاري از يك شغل به يك دوره كاركردي فرسايشي با‌ رفتار رسانه‌اي براي آدم‌هاي دو شغله و يا چند سغله تغيير پيدا مي‌كند‌.

نورعليشاهي ادامه داد: مديريت سياسي رسانه‌ها كه از آن‌ها تريبوني براي احزاب مختلف ساخته است باعث شده تا خبرنگاري در ايران قبل از آن‌كه يك شغل به شمار رود مفري و راه گريزي براي گذران دوره‌اي مديريتي برايشان و البته ارتقا شغلي آن‌ها ايجاد كند.

وي گفت: در صدر مشكلات صنفي خبرنگاران بايد به نبود امنيت شغلي براي ايشان اشاره كرد كه هيچ خبرنگاري نسبت به فردا روز خويش مطمئن نيست. اين امر از آن روز بيش‌تر جلوه مي‌كند كه فارغ‌التحصيلان بي‌شمار اين رشته كه اكنون در خاورميانه حرف اول را نيز مي‌زنند بعد از مدت كوتاهي فعاليت در يك رسانه به دليل آن‌كه صاحبان رسانه به دليل مشكلات مالي و يا غير‌مالي تصميم به تعطيلي رسانه خويش مي‌زنند و اين باعث مي‌شود كه خبرنگار بي‌هيچ دليل موجه از كار خويش اخراج شده و تعريف بي‌امنيتي در شغل، در شغل خبرنگاري معني مي‌شود.

نظرات

چه جالب اين آقاي نورعليشاهي به طور غير مستقيم اشاره كرده كه اكنون مديران خبرگزاري هايي مانند فارس همانند جراح عمل مي كنند. خيلي جالب بود.اين متن واقعآ در فارس منتشر شده؟
- مهسا محبي

نام :

ایمیل :

نظر :

کد امنیتی :